Lees voor

‘Laat je vooral niet gek maken’

12-01-2012 11:00
3 reacties

VIJFHUIZEN - Bij de gedachte nog tot zijn 65e bij zijn werkgever te moeten blijven kreeg Herman Gerritsen (57) een steeds sterker wordende onrust over zich. Het was niet wat hij wilde. Wat hij wél wilde was emigreren. Het werd Portugal. Zijn vrouw Mirelle (42) trapte aanvankelijk op de rem, maar ging toch ‘om’.
Hij laat er geen misverstand over bestaan. Hij had het bij Aannemingsbedrijf De Koning in zijn woonplaats uitstekend naar zijn zin had. “Een betere baas kun je je niet wensen”, zegt Herman. “Maar toch kwam het moment dat we met een wijntje in de hand ons leven doornamen en de balans opmaakten. Is dit wat we willen, vroegen we ons af.” En Mirelle vult aan: “Stukje bij beetje ontstond er een idee. Leven in een ander klimaat, onder andere omstandigheden. Emigreren dus. Maar waarheen? Mede omdat we veel van de wereld hebben gezien viel de keuze op een Europees land. Met verder op het verlanglijstje: aan de kust, goede aanvliegmogelijkheden, niet al te droog en warm en een taal die redelijk snel aan te leren is. Het werd Portugal. Om precies te zijn Oost- Algarve. Tussen Faro en Tavira.”
In mei 2011 vlogen de Vijfhuizenaren voor het eerst naar Faro. Herman was gelijk verkocht. Met een ‘rustig aan, eerst maar eens kijken of het ons bevalt’, temperende Mirelle zijn enthousiasme. Maar het duurde niet lang of ook zij gaf zich gewonnen. “Op de luchthaven rook het naar citrusvruchten, de zon scheen en ook al doordat we alleen maar aardige mensen ontmoetten, gaf ik op een gegeven moment Herman een zoen en zei: we gaan het proberen.”
Om een idee te krijgen van de mogelijkheden gingen Herman en Mirelle op stap met een Nederlandse makelaar. De keuze viel op een oude bakkerij. “Er moest veel aan verbouwd worden om er een eigen woning plus een aantal appartementen van te maken. Onze Portugese architect wist overal raad op en deed fraaie beloftes. Hij was mooi en charmant, maar we lieten ons niet gek maken”, kijkt Mirelle terug. En Herman: “Op tv zie je maar al te vaak de ellende waar mensen in soortgelijke situaties mee te maken krijgen. We zijn er dus niet aan begonnen.” In augustus volgde opnieuw een makelaarsrondje. De laatste bezichtiging was raak: de prachtige villa Montinho da Luz. Kant en klaar en voorzien van drie sfeervolle vakantiewoningen. Eigenaar: een Nederlands echtpaar dat terugwilde om dichter bij de kleinkinderen te kunnen wonen. “Dit is het, wisten we. Maar onze grootste zorg was de verkoop van ons huis in Stellinghof. We hadden veel geluk. Al per 1 oktober werd ons huis verkocht.”
Er volgde nóg meer geluk, vertelt Mirelle. “We hadden een samenlevingscontract maar dat geldt in Portugal niet, kregen we te horen. We móesten dus trouwen. Dat hebben we in alle stilte op 17 oktober, mijn verjaardag, gedaan.” Zeker voor Herman, geboren Vijfhuizenaar en nooit verder verkast dan op een steenworp afstand van zijn geboortehuis, zal het wennen zijn. Geen sterke verhalen meer in de kantine van DSOV, de club waar hij tot drie jaar geleden nog achter een bal draafde. En voor beiden geen activiteiten meer op en rond het gravel van TVV.
Op 18 januari vertrekken ze. In Portugal wacht een nieuw leven. De vakantiewoningen gaan ze verhuren. Mirelle is de gastvrouw, Herman doet het onderhoud. Ze weten zeker dat het gaat lukken. “Als elke dag de zon schijnt, sta je anders in het leven.”